
Her insan karşısındakini düşünürken kendinden yola çıkar. Mesela çok fazla yalan söyleyen bir insan karşısındakinin sözlerine ciddi misin gerçekten mi doğru mu diye sorgular. Tabi istisnalar ayrı mesela. Çok saf bir insan her anlatılana her şakaya inanır kalır. Ortamlara göre insanlar çömezlik durumlarını atlattıklarında, yaşadıkları tecrübe yumaklarını saklarlar çünkü onların hakkıdır. Güç bende artık misali hakim olurlar yeniye göre. Yeni gelen çömezdir. Bilgisizdir. İlk defa geçtiği yolardaki dikenlikleri bilmez. Bunların hepsi normal şeylerdir böyle olmalı da zaten başka bir alternatifi yok ki.
Şimdi bunlardan neden bahsettiğimi açıklayayım. Aktif bir yaşam içerisinde olan herkes bu durumları yaşar. Bütün bunları yaşayan insanlar neden kendi çektiği sıkıntıları peşinden gelen insanlarında çekmesini isterki. Bunun açıklaması ne olabilir sizce. Ben görmedim sen de görme ! mantığı nasıl bir mantık olabilir. Empati denilen kelimenin en uygulamalı hali değil midir sizce? Bizzat yaşanmıştır çünkü. İnsanoğlu neler unutuyor. Bunu da unutur değil mi? Belki de eğitimsizliktir bu. Aslında eğitimde değil insanın içinde bir şeyler olmalı. Söz veriyorum kendime nerde nasıl ne zaman olursa olsun benden çömez insanlara elimden geldiğince yardımcı olacağım.
