Ben Görmedim Sen de Görme Mantığı

Ben Görmedim Sen de Görme Mantığı

Yaşam gereği kimilerine göre büyük ya da küçük oluruz. Kimi ortamlara, işlere ve arkadaşlıklara erken ya da geç gireriz. Her insanın yenilikle karşılaşması acemi olması tabiri caizse diğer insanlara göre “çömez” olması olağan bir durumdur. Bu çömezlik durumları her şey için geçerlidir. Yeni bir mekan yeni bir iş yeni bir okul yeni bir kurs şeklinde uzaar gider. Genelde de o ilk zamanlar hiç unutulmaz. Çünkü çaresizlik vardır. Çünkü korku vardır.…

Facebook Profilin Kadarsın

Facebook Profilin Kadarsın

Her yere atlamalı. Oraya da buraya da her yerde olmalı. Oradaki seminere buradaki derneğe karşıdaki kulüpte de olalım. Hadi şuradaki konsere gidelim. Bol bol poz verelim facebook profilimiz şenlensin. Her verdiğimiz poz profillik olsun.  Her yerde ama aslında hiç bir yerde. Aktif ol hadi hadi aktif ol.   Çok şık ol. Bilir kişi gibi davran. İşin başından aşkın olsun. Göstermelik olsun her şey. Facebook ta gelen etkinlik davetlerine gitmesen bile…

2010 Yılı Etiketlerim

2010 Yılında bir çok şey yaşadım. Anladığım kadarıyla her geçen yıl daha yoğum oluyorum. Her geçen yılımı ilklerle geçiriyorum. İlkleri yaşıyorum hep. 2010 bitti ya gündemimde olanları farklı bir şekilde web sitesindeki etiketleme yöntemiyle belirteceğim. 2010 yılı etiketlerimden bazıları. Aöf, Üsküdar, Ev, Kiralık, İş, Gmy Asistanlığı, Dost, Tecrübe, Lc Waikiki, Proje, Web, Grafik, Kitap, Adobe, Pro aktif, Dikkat, Sony Vao, Apple, Volkswagen  Passat, facebook, friendfeed, kazıklanmak, bir başına kalmak, trafik…

Orhan Kural – Gezi Rehberi

Bayram tatiline giderken okurum diye Orhan Kural’ın Gezi Rehberi adlı kitabını yanıma aldım. Yolda hiç okumadım. Eve gidince şöyle bir bakayım dedim arka yazısını okudum sonra ön sözü okudum derken bir baktım kitabın ortalarına gelmişim bile. Peynir ekmek gibi gitti 🙂 Sade ve çok hoş bir kitap. Bu kitap için ben “tecrübe deposu” diyebilirim. Orhan Kural’ın tecrübelerini zevkle okudum. Kitabın sloganı ise hoşuma gitmedi değil hani 🙂  “uzaklar çağırınca”. Birgün…

Keşke.

Keşke.

O avuç içlerin kalsın tertemiz, Dokunamadığım güzellikler kadar aydınlık, Kirlenmesin umut kandilleri yakan ellerin, Kal,dur! aynı halinle, Büyüme ne olur, içimde ki çocuk. Keşke çocuk kalsaydık, dizimizdeki yarayı büyük bir acı sansaydık…